อันตรายของการถ่ายรูป

ช่วงนี้ข่าวที่อันตรายเกี่ยวกับการถ่ายรูปคงหนีไม่พ้น เฉินกวนซี .. เฉินกวนซี เป็นใคร??
เฉินกวนซี เป็นดาราฮ่องกงที่มีข่าวครึกโครมอยู่ ณ ตอนนี้ ซึ่งข่าวที่พัวพันก็เป็นเกี่ยวกับที่ดาราคนนี้ มีภาพลับ ๆ กับสาว ๆ ฮ่องกงน่ารัก ๆ ทั้งน้านนนนนน.... เราเองก็มีโอกาสโดยบังเอิญได้พบเจอความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ (ไม่ได้หมกมุ่นนะ) ก็พบว่า นางเอกน่ารัก ๆ บางคนก็มีเอี่ยวกับภาพลับ ๆ อย่างไม่น่าเชื่อ อาทิ จางป๋อจือ อาเจียว (นักร้องฮ่องกงวง Twin) เป็นต้น .. อย่าว่าแต่ดาราฮ่องกงเลย ดาราไทยเองก็มักมีเรื่องอย่างว่านี้หลุดออกมาบ่อย ๆ จึงขอเตือนสาว ๆ ระวังเกี่ยวกับภาพลับให้ดี ๆ ละเน้อ เหอะ ๆ ๆ วกมาเรื่องของ Valentine Eve กะว่าวันนี้เปลี่ยนแผนจากไปเดินแถว ๆ ข้าวสาร ไปร้านที่ชื่อว่า "แดนเนรมิต" ร้านที่ว่านี้จะอยู่แถว ๆ ตึกช้างตรงแยกรัชโยธิน ปากซอยจะมี 7-11 เห็นได้ง่ายดายมาก เดินเข้าซอยประมาณ 50 เมตรก็ถึงแล้ว ... ร้านนี้เห็นว่าเป็นร้านร่วมทุนของ โย่ง อาร์แชร์กะแฟน ไปทีไรก็เจอทุกที ร้านนี้ออกแนวเล็ก ๆ หน่อยพอเหมาะกับ ปาร์ตี้เล็ก ๆ แต่ว่าถ้าวันไหนคนเยอะ ร้านก็จะดูแออัดไปถนัดตาเลย.. เปิดเพลงสลับกับเล่นดนตรีสด มันส์ไปอีกแบบ.. ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีก่าเว้ยยยยยย

ผมกรู

จากที่ละครที่กำลังโด่งดังอยูขณะนี้ คงหนีไม่พ้นเรื่อง สงครามนางฟ้า ทางช่องห้า ซึ่งเค้าโครงเรื่องผู้สร้างบอกว่าสร้างมาจากเรื่องจริง!! และมีตัวตนอยู่จริง ๆ .... ไอ้เราก็เป็นคนประเภทที่ไม่ค่อยเชื่ออะไรง่าย ๆ ก็เลยลองไปสืบแบบไม่ค่อยลับสักเท่าไหร่ในโลกของ cyber ได้รับคำตอบต่าง ๆ นานา ไฉนเลยเราก็เลยหารูปมาให้ดูได้ด้วย น้องรุ้ง (ลูกพี่หนิงกะริน ในเรื่อง) เห็นบอกว่า น้องรุ้งก็เป็นแอร์อยู่ซะด้วย พอเห็นรูปเท่านั้นละครับพี่น้อง... กำเดาพุ่งทะลุติดข้างฝา น่ารักใช้ได้เลยกั๊บบบ จะจริงเท็จขนาดไหนนั้นอันนี้อาจต้องหาให้หนูว่านเป็นตัวช่วยในการแก้ไขปริศนาก็ดีนะ

ข้ามมาที่ช่องสาม ละครเรื่องจำเลยรัก ช่องนี้ชาวบ้านชาวช่องก็ติดกันงอมแงม ไม่รู้ว่าติดในความซาดิสซ์ของพระเอก หรือว่าความเป็นคนดีของนางเอกกันแน่ ... พอดูละคร ก็ได้ข้อคิดบางอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้ว่า .... จริง ๆ แล้วผู้ ญ นี่จะชอบความป่าเถื่อนดิบ ๆ ของผู้ชายอย่างในเรื่องบ้างไม๊น้อออ เห็นมีแต่บทโหด ๆ ทั้งน้านนนนนนนน

วันนี้เปิดทีวี ดันไปเจอทีวีเกี่ยวกับข่าวบันเทิง เกี่ยวกับดารา เกาหลี (เข้าใจว่าตอนนี้กำลังมาแรงมากกกก) ก็เลยนั่งวิเคราะอยู่นาน ก็ได้ไอเดียว่า ไอ้ครั้นเราโครงหน้าก็มีแนวโน้มนี่หว่า เลยจัดเเจง หยิบไกรกรร มาเล็ม ๆ ผมให้ดูเหมือนเป็นเกาหลี แต่ว่าดันตัดเองนี่ยากชะมัน กะไม่ค่อยถูก มันก็เลยเบี่ยงเบนจากทางหนุ่มเกาหลีออกไปทางหนุ่งกัมพูชาซะงั้น T_T (คิดในใจผมกรู ฮือ ๆ ๆ ) คงไมลอยหน้า ลอยตาไปไหนสักพักแน่ ๆ เลย

ใกล้จะวันวาเลนไทน์แล้วนี่นา ใครมีแผน หรือ มีนัดไปเที่ยวกะแฟนที่ไหนบ้างป่าวหว่าเล่าสู่กันฟังมั่งนะ หรือว่าแนะนำสถาที่โรแมนติกก็ได้ .. เราสัญญาว่า จะไม่แต่งชุดวันเกิดไปเิดินป้วนเปี้ยนแถว ๆ ไหนให้รำคาญใจแน่นอน...................เหอะ ๆ ๆ

ที่มาของการเริ่มต้น..

จุดเริ่มต้นของการบันทึกเรื่องราว คงต้องย้อนไปเมื่องช่วงเดือน ม.ค. และเดือน ก.พ. 51 ที่มีงานมงคลสมรส โดยเริ่มที่งานของหนูแนทวันที่ 22 มกราคม ที่ผ่านมา ขอบอกว่า เห็นงานแล้วเอิ่มเอม บวกกับ อิจฉาตาร้อนไม่น้อยเลยที่เดียวที่เพื่อนของเราได้เริ่มมีชีวิตคู่กันไปแล้ว

ส่วนงานต่อมางานของหนูบิว ซึ่งจัดกันไปเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ โดยส่วนตัวเองรู้จักกับทั้งเจ้าสาวและเจ้าบ่าว(ไม่รู้เค้าจำเราได้ป่าวเน้อ) ซึ่งทั้งสองคนนี้เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ตอนเรียนอยู่คณะสัตวแพทย์ ที่เกษตรด้วยกัน แหม.. ยินดีด้วยจริง ๆ

สิ่งสำคัญอีกอย่างสำหรับงานอย่างนี้ งานนี้มีแต่สาว ๆ แหล่ม ๆ กันทั้งน้านนนนนนน..แต่ก็ทำไรไม่ค่อยได้เลย..เฮ้อออ เปรียบเหมือนหมาเจอปลากระป๋อง (เห็นแล้วแต่เปิดไม่ได้) หวังว่างานต่อไปของเพื่อนไม่ว่าใครก็แล้วแต่ อาจจะโชคดีก็ได้(มั๊ง) หุ หุ

อืมมม....และแอบได้ยินมาว่าคู่ของหนูบิวนี้จะไปใช้ชีวิตด้วยกันที่ จ.พังงา!!!

ไม่ใช่ว่าตกใจอะไรหรอก พอดีว่า เปิดดูข้อมูลของจังหวัดนี้แล้ว ปรากฏว่า ถ้าเราเดินทางด้วยรถยนต์ เส้นทางจากกรุงเทพฯ ไปตามทางหลวงหมายเลข 4 ผ่านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร ระนอง จากนั้นจึงเข้าสู่ตัวเมืองจังหวัดพังงา รวมระยะทาง 788 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง 12 ชั่วโมง (พระเจ้า.. ไกลใช่เล่นเลยนะนี่)

เส้นทางที่สอง จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 4 ไปจนถึงจังหวัดชุมพร และจากจังหวัดชุมพรให้ตรงไปใช้ทางหลวงหมายเลข 41 ผ่านอำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี แล้วแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 401 จนถึงอำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 415 ผ่านอำเภอทับปุดเข้าสู่ตัวเมืองพังงา (แต่ว่าถ้านั่งเครื่องไปก็ใช้เวลาประมาณ 3 ชม. แนะ)

แต่ว่าที่พังงา มีที่เที่ยวเยอะแยะเหลือเกิน พอดีได้ดูจาก website ต่าง ๆ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะอยากได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ันั่นบ้าง คิดดู.. หมู่เกาะสิมิลัน ลองจินตนาการว่า กำลังเดินบนชายหาด มีสายลมอ่อน ๆ เเดดกำลังดี คลื่นซัดเข้าหาฝั่ง เป็นระยะ ๆ เดินทอดน่องด้วย 2 พีช (หมวกกะแว่นตากันแดด) มีสาว ๆ เดินเต็มหาด ด้วยชุดอันวาบหวิว ....โอ้แม้เจ้า ไม่อยากคิด(หื่น) คิดกี่ครั้งก็อยากไปทุกครั้ง

หุ หุมาเข้าเรื่องของเรากันต่อดีกว่า...หลังจากที่ได้เจอเพื่อนเก่า ๆ แล้วก็เลยอยากที่จะรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ของเพื่อน ๆ เราเอาไว้ คิดว่ามันคงจะช่วยอะไร ๆ ได้ไม่มากก็น้อย เวลามีข่าวประชาสัมพันธ์ หรือว่าเพื่อนเราขอความร่วมมือหรือขอความช่วยเหลือ เราก็จะได้ใช้ประโยชน์จากตรงนี้ในการติดต่อหรือรวบรวมเพื่อน ๆ นั่นเอง (นี่เป็นความคิดของเราคนเดียว)

จุดประสงค์ที่อีกอย่างที่อยากให้เกิดขึ้นก็คือว่า อยากที่จะรวบรวมข้อมูลของเพื่อน ๆ เอาไว้นั่นเอง ใครมีเรื่องอะไรมาเล่าให้สู่กันฟังก็เอามา post เล่าสู่กันฟัง ทั้้งเรื่องชีวิต ท่องเที่ยว กิจกรรม ปาร์ตี้ สังสรรค์ ต่าง ๆ นั่นเอง ใครจะ post เรื่องออกไปทาง เรท X หรือ R เราก็ยินดีอย่างยิ่งนะ แต่ต้องให้เราเซ็นเซอร์ก่อนก็ดี 5555+

ถ้ามีใครมีความคิดเห็นเพิ่มเติม หรือมีข้อเสนอแนะอาจจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็แล้วแต่ อยากให้เสนอความคิดเห็นกัน จะได้เอาไปปรับปรุงอ่ะ

และสำหรับ blog ที่ทำขึ้นนี้จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น จริง ๆ แล้วอยากทำ website แต่ว่าอยากได้ข้อมูลเพื่อน ๆ รวมไปถึงการตอบรับให้มากกว่านี้ก่อน จะได้มีกำลังใจในการทำต่อไปเน้ออออ..

ปล.อยากให้เพื่อน ๆ ลงข้อมูลรายละเอียดส่วนต้วไว้ก็ดีนะ จะได้ติดต่อกันได้
Ex..
โจ้ สิทธิพร พุทธา โทร:084-669-1188 ที่ทำงาน.......
e-mail: jejoeshung@hotmail.com, sittiporninfo@yahoo.com,ป๋มจาได้รวบรวมแล้วก็ทำเป็น list ไว้ติดต่อกันได้ง่าย ๆ นั่นเอง สำหรับการเริ่มต้นคงพอก่อนดีกว่า เอานะเพื่อน ๆ มีความเห็นอะไรก็สามารถ postข้อมูลมาหรือมีรูปแนะนำหรืออยากให้ลงก็เมล์มาบอกกันได้เน้อออออ..